leren van je fouten

De baby schatert als hij z’n spinazie over tante Eugene’s Louis Vuitton sjaal spuugt.
Hij smeert grijzend de inhoud van een pot pindakaas op je witte muur en hij wrijft soms poep uit z’n potje in je hoogpolige tapijt.
Maar schaamt hij zich daarvoor?
Welnee.
Hij zwaait met z’n knuistjes en kraait zo schattig, dat je zonder mopperen de vlekken uit het textiel schrobt.

Het maakt een baby niet uit.
Niets zorgt ervoor dat het schaamrood hem naar de kaken stijgt.

Baby’s blozen niet

Omdat je nu eenmaal fouten moet maken om iets nieuws te leren. En voordat een in zo’n Pamper ingepakt minimensje over achttien jaar capabel genoeg is om een auto te besturen, moet hij nog veel leren. En dus moet hij ook nog heel veel fouten maken.

Toch komt er een moment waarop we ons bewust worden van die fouten. En dan gaan we ons ervoor schamen. Totdat we helemaal geen vergissingen meer durven te maken. We worden bang om voor schut te staan. En dat is nergens voor nodig.

Want zonder fouten leer je niks

En ik kan het weten. Voor de samenvatting van mijn ondernemerscarrière heb ik namelijk maar drie woorden nodig: blond, bagger en blunders.

Want hoewel het voor de buitenwereld lijkt alsof ik altijd alles onder controle heb, ben ik gewoon een blunderbabe. Zo maakte ik bij mijn allereerste opdracht voor een persbericht een domme fout. In plaats van het telefoonnummer van mijn klant, zette ik mijn eigen nummer in de noot voor de redactie.

Het gevolg? Journalisten en belangstellenden belden mij met vragen die bestemd waren voor mijn opdrachtgever. En zelfs nu nog krijg ik af en toe telefoontjes die bestemd zijn voor die allereerste klant.

Mijn tweede opdracht verliep vlekkeloos. Alleen sloeg ik een flater bij het opstellen van de offerte. In plaats van mijn redigeertarief van 0,05 euro per woord, bood ik de klus aan voor slechts 0,05 cent per woord. En dat ontdekte ik pas toen ik de eindfactuur verstuurde. In plaats van €650,- , had ik die week dus maar €6,50 verdiend.

Het siert mijn opdrachtgever dat hij desondanks gewoon €650,- overmaakte. Hij had al begrepen dat ik blijkbaar wel kan schrijven, maar dat ik niet kan rekenen. Hij moest er hartelijk om lachen. Ik niet. Ik schaamde me diep.

Mijn ego liep een gapende wond op, die niet werd verzacht door de financiële pleister

Vorig jaar noteerde ik per ongeluk 9.30 uur in mijn agenda toen ik om half negen een presentie zou geven. Op die bewuste dag nipte ik om vijf voor half negen nog heerlijk aan een macchiato, toen ik een alarmerend telefoontje kreeg: ‘Zeg, jij bent altijd zó stipt op tijd dat we ons zorgen maken. Is er onderweg soms iets gebeurd?’ Ik verslikte me van schrik en schaamte in mijn latte en sprong direct in mijn bus. Gelukkig controleerde de politie die morgen op de A28 niet op snelheid, want de boete had me anders mijn jaaromzet gekost.

Ook herinner ik me de allereerste keer dat ik aan mijn boek begon. Toen ik het voor driekwart af had, zo rond de 30.000 woorden, crashte mijn computer.

En je raadt het al. Ik had geen back-up.

Daarnaast doe ik privé ook stomme dingen

Zo heb ik laatst een keer diesel getankt in plaats van benzine. Ik heb de cadeautjes voor de verjaardag van mijn schoonmoeder naast mijn eigen voordeur laten staan. Ook kwam ik zaterdag thuis met een kar vol boodschappen, zonder de pindakaas waarvoor ik op pad ging.

En is dat erg?

Nou ja, leuk is het niet. Maar iedereen maakt fouten. Daarom denk ik tegenwoordig als het schaamrood op mijn wangen brandt: baby’s blozen niet.

En dat helpt.

Blunders, bagger en flaters horen er nou eenmaal bij. Ze hebben een functie. Ze zorgen ervoor dat ik nu zorgvuldig gegevens, cijfers en afspraken controleer. En hoewel ik af en toe nog cadeautjes en boodschappen vergeet, gooi ik nooit meer diesel in onze bosmaaier of in de buitenboordmotor van onze boot.

En al doet het soms pijn: ik blunder, dus ik leer.

Wil je beter zichtbaar worden en meer naamsbekendheid opbouwen door gratis reclame te maken?

Download dan hier het e-book: 25 manieren om gratis reclame te maken en meer naamsbekendheid te krijgen. Je kunt het meteen downloaden en het kost niks.



 

 



 

Als je mijn boek aanvraagt, ontvang je voortaan ook automatisch mijn maandelijkse publiciteitstips in je mailbox. Wil je dat niet? Dan kun je het e-book ook via de mail bij me aanvragen. Je krijgt het dan zo snel mogelijk; in elk geval binnen een week.

Je leest in mijn privacy-verklaring hoe ik jouw gegevens opsla en waarvoor ik ze gebruik.

 

4 gedachten over “Baby’s blozen niet: over bagger en het belang van blunderen

  • 31 oktober 2016 om 20:39
    Permalink

    Gelukkig, wat fijn om dit te lezen. Vaak lees ik blogs waarvan alles gestroomlijnd lijkt te gaan dat ik ga twijfelen of het soms aan mij ligt dat het niet zo gestroomlijnd gaat bij mij zakelijk en prive.
    Een anekdote wil ik met je delen: jaren geleden werkte ik bij een grote beurs-organisatie. Net ‘5 voor 6, einde werkdag’ kreeg ik het verzoek, doch dringend, de notulen van een vergadering uit te werken. Ik heb met rode wangen zitten zwoegen om de notulen uit te typen, te kopieeren en te distribueren bij de verschillende afdelingen. Op een gegeven moment hoor ik als een ‘wave’ vanuit de ene kamer dan de andere kamer, keihard gelach. ‘Ik snap niet wat er nou voor grappigs in de notulen staat’, dacht ik nog. Tot ik alles gedistribueerd had en er iemand naar mij toe kwam en zei: ‘zo je hebt wel een beetje gelijk hoor’. Ik ?? gelijk?? hoezo?? En hij pakt de distributielijst en laat mij een naam zien. Oh mijn hemel ik had door de stress en de haast in plaats van meneer Rutjes, de -r vertypt door: -* (juist -k). Hoe rood kan iemand worden? Nou zo rood kan ik je vertellen. Maar nu snapte ik al het gelach. En meneer Rutjes kwam ik ‘toevallig’ een paar dagen niet tegen. Dit is alweer 30 jaar geleden maar de herinnering blijft. Zucht.
    Nicky blijf gewoon lekker blunderen, daar wordt een mens sterk van.. en anders levert het voor later altijd leuke anekdotes op.
    Groetjes,
    Edite dos Santos

    Beantwoorden
  • 27 oktober 2016 om 09:18
    Permalink

    Fijne, eerlijke blog, Nicky! Ik ben dus niet de enige die zichzelf nu en dan even voor schut zet ;-). Heerlijk relativerend om te lezen dat het de besten overkomt en dat we met vallen en opstaan verder komen. Thanks!

    Beantwoorden
    • 27 oktober 2016 om 15:34
      Permalink

      Hoi Irene,

      Dank je en graag gedaan. Iedereen maakt fouten, daar hoeven we niet geheimzinnig over te doen toch?

      Beantwoorden

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *