boy-555577_640

‘Je bekijkt het maar. Ik. Ga. Niet.’
Rick verscheurt de uitnodiging en gooit de snippers demonstratief in de prullenbak.
Oef.
In zo’n bui gaat mijn puber echt niet mee naar de reünie van zijn oude basisschool.

Inwendig slaak ik een zucht. Ik zal hem moeten overtuigen dat de bijeenkomst interessant is, want ik heb beloofd dat we komen. Ik negeer het rollen van z’n ogen en probeer het opnieuw.
’Je kunt dan van je vriendjes horen hoe het met hun gaat.’
Hij gaapt.
‘Je ziet Marit, Chris en Lynn weer.’
Hij zucht.
‘Je kunt nu ongestraft de meester in de maling nemen.’
Z’n schouders zakken nog verder.
Ten einde raad bedenk ik: ‘En ze hebben gratis cola.’
Z’n frons maakt plaats voor een brede grijns.
‘Zeg dat dan meteen. Natuurlijk ga ik mee vanavond.’

Journalisten zijn net pubers. Een persbericht of uitnodiging sturen is niet genoeg. Je moet ze overtuigen dat je persbericht de moeite waard is. Als dat niet lukt gooien ze je persbericht ongelezen in de prullenbak.

Dus een goed persbericht versturen is niet genoeg voor media-aandacht?

Precies. Hoe goed je ook oefent op een mooi persbericht, dat is niet voldoende.

Een persbericht schrijven is niet moeilijk. Dat kan iedereen leren. Net als het versturen van persberichten naar de juiste e-mailadressen. Dat kan ook iedereen leren. Het is wel moeilijk om ervoor te zorgen dat je gratis persbericht ook geplaatst wordt. Er is gelukkig een goed tip die werkt: je schrijft bij je persbericht een onweerstaanbare mail waarin je uitlegt waarom jouw persbericht interessant is. En je legt uit waarom jouw nieuws juist nú belangrijk is voor de doelgroep.

Maar persberichten lezen en beoordelen is toch het werk van een journalist?

Inderdaad. Persberichten lezen hoort bij hun werk. Maar de media hebben te maken met bezuinigingen. Op redacties werken steeds minder verslaggevers en ze moeten dezelfde producties maken. Veel redacteuren zijn overwerkt. Ze krijgen zo veel persberichten per dag, dat ze geen tijd hebben om alles te lezen. En ze hebben zeker geen tijd om bij elk bericht uit te zoeken of het interessant genoeg is om te publiceren.

Als je slim bent maak je daar gebruik van door redacteuren zo veel mogelijk werk uit handen te nemen. Daarvoor maak je een persbericht dat zonder aanpassingen geplaatst kan worden. En je maakt de beslissing om te plaatsen zo makkelijk mogelijk. Aan dat laatste moet je meer aandacht aan besteden dan aan je persbericht.

Wanneer en hoe verstuur je een persbericht?

Tot nu toe verstuur je waarschijnlijk een persbericht als je een nieuwe workshop fotografie start of als het nieuwe yoga-seizoen weer begint. Op dat moment komt het jou goed uit als er een bericht in de krant komt. Je kunt het beter omdraaien. Waarom en wanneer is het interessant voor de journalist om over jouw fotografie of over jouw yogaklas te schrijven?

Bedenk eens of er momenteel iets in het nieuws is waarbij je kunt aanhaken. Als de krant bericht dat steeds meer mensen bezwijken onder stress, dan is dat een goed moment om de voordelen van yoga uit te leggen. Of je geeft op dierendag een workshop ‘Fotografeer je huisdier’. Dat levert publiciteit op.

Denk voor het aanhaken bij nieuws bijvoorbeeld aan:

Hoe schrijf je dan een goede mail voor een persbericht?

Probeer het zo:

  • Je begint met een pakkende onderwerpregel. Liefst één die nieuwsgierig maakt. Zoals een kop in de krant. Alleen ‘Persbericht’ is niet sexy genoeg.
  • Je richt de email rechtstreeks aan de redacteur die over jouw nieuws gaat. Dat vraagt soms wat uitzoekwerk, maar het is effectiever en aardiger als je iemand bij naam kunt noemen. Dus niet ‘Geachte redactie’, maar ‘Hallo Erik’.
  • Je stelt je  kort voor volgens het volgende schema: : ‘Ik ben … Ik doe A om B door C. Dat is genoeg. Maak het niet langer dan een zin. Bijvoorbeeld:
    Ik ben Nicky Corts, ik ben voormalig verslaggever en publiciteitscoach Ik help ondernemers aan gratis media-aandacht door wekelijks te bloggen over gratis publicteit.
  • Je legt uit waarom je persbericht belangrijk is voor de doelgroep en waarom het nu nieuws is.
  • Je verwijst voor meer informatie naar het bijgevoegde persbericht en de foto.
  • Je sluit af met je naam en contactgegevens.

Maak je mail niet langer dan 250 woorden, anders vindt een journalist het te veel moeite om alles te lezen.

Moet je voortaan dan maar geen persberichten meer maken en versturen?

Jawel. Persberichten zijn nog steeds nodig om media-aandacht te krijgen. Het persbericht geeft achtergrondinformatie en bepaalt samen met je email of je de moeite waard bent. Als je persbericht zo goed is dat een journalist het rechtstreeks kan overnemen, dan is de kans groot dat het wordt geplaatst. Regionale kranten zoals De Stentor of het Brabants Dagblad zullen een aankondiging van je workshop vaak ook zonder mail opnemen omdat het voor hun lezers nieuws is. Maar ook dan kan een goede begeleidende email geen kwaad.

Stuur geen onpersoonlijke persberichten naar 30 email-adressen tegelijk als je serieuze media-aandacht wilt. Het is beter om elk persbericht met een aangepaste email te versturen. De tijd die je hieraan besteedt betaalt zich terug in extra publiciteit.

Wat moet je onthouden als je een persbericht via e-mail verstuurt?

Geef altijd argumenten waarom jij nu interessant bent voor publicatie zodat een journalist zelf niet hoeft na te denken. Hoe makkelijker je het werk voor redacteuren maakt, hoe groter de kans op gratis publiciteit. Besteed daarom meer aandacht aan je begeleidende mail dan aan je persbericht. Net zoals je extra moeite moet doen om een puber over te halen iets te doen waar hij geen zin in heeft.

P.S. De jongen op de foto is niet mijn zoon. Rick wil momenteel absoluut niet gefotografeerd worden. Zelfs niet voor gratis cola.

Wil je beter zichtbaar worden en meer naamsbekendheid opbouwen door gratis reclame te maken?

Download dan hier het e-book: 25 manieren om gratis reclame te maken en meer naamsbekendheid te krijgen. Je kunt het meteen downloaden en het kost niks.



 

 



 

Als je mijn boek aanvraagt, ontvang je voortaan ook automatisch mijn maandelijkse publiciteitstips in je mailbox. Wil je dat niet? Dan kun je het e-book ook via de mail bij me aanvragen. Je krijgt het dan zo snel mogelijk; in elk geval binnen een week.

Je leest in mijn privacy-verklaring hoe ik jouw gegevens opsla en waarvoor ik ze gebruik.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *